Thoughts #2

Oops, het is inmiddels 4 weken geleden dat ik mijn laatste blog schreef. En dat terwijl ik tijd en ideeën genoeg heb. Waarom je hier dan niets van terugziet? Omdat ik in mijn ogen bijna expert moet zijn van een bepaald onderwerp om iets zinnigs, van goede kwaliteit te delen. Pas dan heb ik echt iets te vertellen en is het goed genoeg om te posten. Onzin dus. Ik leg de lat te hoog, waardoor geen enkel stukje tekst het redt tot een publicatie op mijn blog. En ja, ik schreef laatst over waarom je perfectionisme soms even los moet laten.

Anyway, die lat kan dus lager en dat bracht mij op het volgende idee. In ‘Thoughts’ gun ik mezelf een plekje om gewoon maar op te schrijven wat mij bezighoudt. Luchtig, laagdrempelig en persoonlijk. Gewoon een korte update. Komt’ ie.

Ik heb de laatste knoop doorgehakt

Degene die mij een beetje kent, weet dat ik rampzalig ben in het maken van keuzes. Een stukje taart kies ik niet zomaar, daar gaat een hele reeks aan afwegingen aan vooraf. Laat staan de grotere keuzes als werk, reizen, studie, etc. De quarterlife crisis heeft mij niet overgeslagen en afgelopen maanden waren dan ook niet mijn beste maanden. Nu, 73 gesprekken met vrienden en familie, 39 breakdowns en 13 boeken verder, kan ik toch eindelijk zeggen dat de laatste knoop is doorgehakt. Een last van m’n schouders! Ik heb leuke dingen in het vooruitzicht die ik hopelijk snel met je kan delen!

Gelukkig hebben we de foto’s nog

Vorige week verhuisde een van mijn beste vriendinnen. Ze verruilde het studentenhuis, met de creepy buurman en het toilet waar je alleen in paste als je de deur openliet, voor een eigen gloednieuwe, ruime en vooral schone studio. Ik ben zo blij! Om dit te vieren besloot ik iets persoonlijks te geven. Nu we beiden fulltime werken en niet meer ieder weekend de greppel op zoeken, zijn planten, boeken en koffie inmiddels de rode draad in ons leven. Dus maakte ik deze tekening voor haar. Ergens vond ik ‘m te leuk om weg te doen, maar gelukkig heb ik deze ietwat ongemakkelijke foto nog.

Een boek dat ik eigenlijk niet wilde delen

Over twee weken ga ik 4 dagen naar een vriendin in Polen. Het plan is om naar Krakau, Katowice en Auschwitz te gaan. Die laatste vind ik moeilijk. Want hoe verantwoord je dit? (En moet dat überhaupt?) Het is zo’n bizarre plek dat je het er eigenlijk met iedereen over wil hebben, maar aan de andere kant voelt het zo oneerbiedig om daar als toerist naartoe te gaan. Toch is de vrijheid die wij hebben niet vanzelfsprekend en vind ik het belangrijk om me hiervan bewust te zijn. Daarom ga ik er heen. Maar het blijft dubbel.

De afgelopen weken las ik ‘De fotograaf van Auschwitz’. Eigenlijk wilde ik dit boek niet delen, omdat het zo verkeerd voelt om dit ‘aan te raden’ (?). Maar aan de andere kant ook zo belangrijk, dus doe ik het toch.

Naast mijn trip naar Polen, ga ik binnenkort kamperen in de Ardennen, neem ik mijn opa en oma mee op verrassingsdag, bezoek ik meerdere festivals en wil ik de tuin en studeerkamer een make-over geven. Zin in!

Wat houdt jou bezig? En waar kijk jij naar uit deze maand?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s